Czynnikiem wywołującym zespół nabytego osłabienia odporności, zwany w skrócie AIDS (acquired immunodeficiency syndrome) jest wirus HIV (human immunodeficiency virus), który stopniowo wyłącza nasz układ immunologiczny. Okres inkubacji, a więc czas od zarażenia wirusem do wystąpienia pierwszych objawów choroby, ulega bardzo silnym wahaniom i wynosi od sześciu miesięcy do sześciu lat.

Pierwszymi niespecyficznymi objawami AIDS są znużenie, zmęczenie, uczucie osłabienia, nocne poty, gorączka, bóle gardła, biegunka i utrata masy ciała. Dopiero później bolesne powiększenie wszystkich gruczołów chłonnych oraz obrzęk wątroby i śledziony zaczynają wskazywać na schorzenie układu limfatycznego. W dalszym przebiegu choroby występują zapalenie płuc z dusznością, nawracające biegunki i ciężkie zakażenia wirusami opryszczki; później może dojść także do utworzenia się złośliwych guzów lub raka węzłów chłonnych. W zaawansowanym stadium AIDS może także zaatakować ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do uszkodzeń mózgu.Ludzie zarażeni umierają ostatecznie nie z powodu samego wirusa, lecz choroby zakaźnej, przed którą układ immunologiczny nie potrafi się już obronić. Stąd też wyraźnie widać, że koenzym Q10 działa w tym przypadku wspomagająco. Istnieje więc nadzieja, że może on przynajmniej przez jakiś czas powstrzymywać rozwój właściwej choroby.Wirus HIV jest w stanie zniszczyć komórki niezbędne do obrony przed infekcjami. Normalnie zdrowy człowiek posiada zrównoważony stosunek limfocytów pomocniczych do limfocytów supresorowych. Ich iloraz wynosi od 1,75 do 2,0. U pacjentów chorych na AIDS jest on niższy od 0,5.Stabilizacja układu immunologicznegoIstnieją związki między stadiami tej choroby a poziomem koenzymu Q10. Ludzie, będący jedynie nosicielami drzemiącego wirusa, mają normalny poziom koenzymu Q10 (0,85 mikrograma w 1 ml krwi), podczas gdy u pacjentów, u których choroba częściowo lub w pełni rozwinęła się, stale się on zmniejsza. Wielu pacjentów chorych na AIDS cierpi ponadto na poważne choroby serca, które zawsze idą w parze z wyraźnym obniżeniem poziomu koenzymu Q10 (0,48 mikrograma w 1 ml krwi). Koenzym Q10 nie wyleczy wprawdzie AIDS, lecz profesor Folkers i inni znani amerykańscy badacze osiągnęli taki rezultat, że jego dawki stabilizują stan zdrowia nosiciela HIV, znacznie odwlekając moment pełnego rozwoju choroby.Koenzym Q10 a AIDS

U pacjentów chorych na AIDS przy wybuchu choroby zaobserwowano wyraźnie obniżony poziom koenzymu Q10 w porównaniu z ludźmi zdrowymi. Im bardziej zaawansowane jest stadium choroby, tym niższy jest zazwyczaj poziom koenzymu Q10 we krwi. Koenzym Q10 nie potrafi wprawdzie cofnąć zakażenia wirusem HIV, lecz może odwlekać moment wybuchu choroby.

Wrzuć na Facebooka